Sprzęt

Ćwiczenia na wyciągu

Wyciąg to stos ciężarów podpięty do linki. Hantel i sztanga ciągną zawsze w dół, a wyciąg ciągnie w tę stronę, w którą poprowadzisz linkę - i to ty ją prowadzisz, wybierając wysokość bloczka, uchwyt i miejsce, w którym stoisz.

Dlatego w atlasie te same rozpiętki występują osobno w wersji z góry, ze środka i z dołu, choć uchwyt bywa identyczny. Zanim wybierzesz ćwiczenie po nazwie, przeczytaj pierwszy krok opisu: to on mówi, gdzie zaczepić uchwyt, i to on decyduje, w którym miejscu zakresu będzie najciężej.

Atlas ćwiczeń

Wszystkie: Ćwiczenia na wyciągu

87 ćwiczeń
Filtry

Poradnik treningowy

O treningu: Ćwiczenia na wyciągu

Wybierz jeden ruch, naucz się go dobrze, a potem stopniowo go rozwijaj.

Dlaczego to kierunek linki robi ćwiczenie?

Przy wolnym ciężarze o tym, gdzie ruch jest najtrudniejszy, decyduje ustawienie ciała względem pionu, bo grawitacja ciągnie tylko w jedną stronę. Na wyciągu ten kierunek wybierasz sam. Ten sam uchwyt zaczepiony wysoko, na wysokości klatki i przy podłodze obciąża trzy różne fragmenty tego samego łuku, a nazwa ćwiczenia zmienia się razem z zaczepem.

Druga konsekwencja jest taka, że napięcie nie znika w żadnym punkcie zakresu. Przy uginaniu z hantlem ciężar w górnej fazie zawisa nad łokciem i mięsień dostaje ułamek sekundy ulgi. Linka ciągnie tak samo na każdej wysokości, więc tej przerwy nie ma - stąd charakterystyczne uczucie po serii i stąd popularność wyciągu w końcówce treningu.

Trzecia rzecz jest czysto praktyczna: wyciąg daje opór tam, gdzie wolny ciężar go nie daje. Przeciąganie liny między nogami obciąża wyprost bioder poziomo, wymachy nogą w tył mają się o co oprzeć w staniu, a przenoszenie ramion za głowę utrzymuje napięcie na najszerszych przez cały łuk. Żadnego z tych trzech ruchów nie odtworzysz sensownie hantlem.

Który uchwyt wybrać?

W nazwach ćwiczeń w atlasie uchwyt pojawia się na równi z ustawieniem: prosty drążek, uchwyt V, lina, gryf EZ, strzemiona. Prosty drążek trzyma nadgarstki w jednym ustawieniu i zwykle pozwala użyć największego ciężaru. Lina daje dłoniom rozejść się na końcu ruchu i obrócić nadgarstki, co przy prostowaniu ramion albo ściąganiu w klęku wielu osobom po prostu wygodniej leży. Uchwyt V ustawia dłonie neutralnie, a gryf EZ jest kompromisem dla nadgarstków, którym prosty drążek przeszkadza.

Strzemiona to osobna kategoria, bo wymuszają pracę jedną stroną naraz. Poza samą wygodą daje to prostą informację zwrotną: przy tym samym ciężarze od razu widać, która strona kończy serię wcześniej. Jeśli w twojej siłowni jest tylko kilka uchwytów, prosty drążek plus lina obsłużą większość pozycji z tej listy.

Na koniec drobiazg, który oszczędza sporo zamieszania: numer na stosie nie przenosi się między siłowniami. Wyciągi różnią się przełożeniem bloczków, więc dwadzieścia kilogramów na jednej maszynie to nie to samo, co dwadzieścia na innej. Porównuj wyniki w obrębie jednego stanowiska, nie między klubami.

Jak zwiększać trudność

01

Policz, ile znaczy jedna płytka

Ten sam stos daje drobny krok przy ściąganiu drążka i bardzo duży przy wznosach bokiem jednorącz. Zanim zdecydujesz, jak dokładać, sprawdź, jaką częścią twojego ciężaru jest jedna płytka.

02

Gdy skok jest za duży, zmień linię ciągu

Przełożenie bloczka o jeden otwór przesuwa najtrudniejszy punkt ruchu bez ruszania ciężaru. To oś, której sztanga nie ma, i zwykle lepszy krok niż przeskok o całą płytkę.

03

Wykorzystaj to, że stos zmienia się w sekundę

Bolec przekładasz bez odkładania uchwytu i bez wychodzenia z pozycji, więc serię da się prowadzić dalej po tym, jak ciężar przestaje iść. Dlatego serie zrzucane robi się głównie na wyciągu.

Odkrywaj dalej

Przeglądaj atlas ćwiczeń

Tracker treningowy

Dodaj to ćwiczenie do treningu i śledź postępy

Dodaj ćwiczenie do planu lub bieżącej sesji, zapisuj serie, ciężar i powtórzenia, wracaj do instrukcji i wskazówek oraz sprawdzaj poprzednie wyniki, rekordy i objętość.

  • Plan - dodaj ćwiczenie do treningu
  • Zapis - serie, ciężar i powtórzenia
  • Postęp - historia, rekordy i objętość