Ćwiczenia ze skakanką

Czym się różnią te trzy rytmy?

Podstawowe skoki to jedno odbicie na jedno przejście linki: stopy razem, lądowanie na śródstopiu, natychmiast kolejny obrót. To wersja, do której zmierzasz, i jednocześnie ta, która najszybciej podnosi tętno.

Skoki z podwójnym odbiciem wstawiają między przejścia linki jedno dodatkowe, mniejsze odbicie. Linka kręci się wtedy wolniej i jest czas na poprawienie rytmu. Nazwa myli: to najłatwiejsza z trzech wersji, nie najtrudniejsza.

Skoki z nogi na nogę odrywają stopy kolejno, jedna po drugiej, trochę jak bieg w miejscu. Obciążenie schodzi wtedy na jedną nogę naraz, a rytm bywa łatwiejszy do utrzymania przez dłuższy czas niż przy skokach obunóż.

Skąd na tej liście wiosłowanie i przyciąganie do twarzy?

Stąd, że skakanka to przede wszystkim kawałek mocnej linki, a linka przełożona przez słupek albo inną stabilną konstrukcję na wysokości bioder zachowuje się jak najprostszy wyciąg. Odchylasz się do tyłu, napinasz ją ciężarem własnego ciała i przyciągasz uchwyty do tułowia albo do twarzy.

Opór ustawiasz kątem odchylenia: im bardziej się cofniesz, tym więcej ciała wisi na lince. To rozwiązanie awaryjne na wyjazd albo pokój hotelowy, nie zamiennik wiosłowania z hantlami, ale mechanicznie działa i dlatego jest w katalogu.

Jeden warunek jest tu niepodważalny: konstrukcja, przez którą przekładasz linkę, musi wytrzymać napięcie i nie pozwolić skakance się zsunąć. Katalog wspomina o tym przy obu ćwiczeniach i nie jest to uwaga kurtuazyjna.