Ćwiczenia na przednie barki ze sztangą

Dlaczego wyciskanie nad głowę jest tak techniczne?

W wyciskaniu leżąc sztanga idzie po prostej i nic jej nie stoi na drodze. Nad głową na drodze stoi twoja głowa. Żeby tor pozostał pionowy, tułów musi na moment odchylić się do tyłu, przepuścić gryf i wrócić pod niego, a wszystko to z ciężarem opartym o obojczyki.

Stąd biorą się dwa typowe problemy. Pierwszy to wypychanie sztangi po łuku do przodu, żeby ominąć głowę bez ruszania tułowiem - ciężar ląduje wtedy daleko przed barkiem i seria kończy się szybciej, niż powinna. Drugi to odchylenie, które zamiast być krótkie robi się stałe, i wyciskanie zamienia się w stojące wyciskanie skośne z kręgosłupem wygiętym w łuk.

Sporo z tego rozwiązuje ustawienie startowe: dłonie nieco szerzej niż barki, łokcie lekko przed tułowiem, gryf na wysokości klatki. Z tej pozycji pionowy tor jest po prostu najkrótszą drogą i mniej trzeba przy nim myśleć.

Co robią na tej liście rwanie i podrzut?

Rwanie, zarzut, podrzut i snatch balance trafiły tutaj, bo przedni akton barku faktycznie w nich pracuje. Tyle że pracuje głównie przyjmując ciężar nad głową i stabilizując go, a nie wypychając go w górę - napęd pochodzi z bioder i nóg, i to one decydują o tym, ile wejdzie na sztangę.

To bardzo dobre ćwiczenia, tylko na inny cel. Jeśli szukasz ruchu, który zmęczy barki, wybierz któryś z wariantów wyciskania. Jeśli interesuje cię moc, technika i sam podrzut, boje olimpijskie mają sens same w sobie, ale są też jedną z niewielu rzeczy w atlasie, które trudno opanować wyłącznie z opisu i nagrania - warto poszukać kogoś, kto popatrzy na pierwsze powtórzenia.